ประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้นายจ้างได้รับความเสียหายอย่างร้ายแรง
เหตุเลิกจ้างที่นายจ้างไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยตามมาตรา 119 (3) คือประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้นายจ้างได้รับความเสียหายอย่างร้ายแรง ซึ่งหมายถึง ลูกจ้างได้ปฏิบัติหน้าที่โดยปราศจากความระมัดระวังตามวิสัยปกติชนหรือตามวิสัยของลูกจ้างซึ่งมีหน้าที่ต้องทำงานในตำแหน่งหน้าที่นั้นหรือตามวิสัยของผู้ประกอบวิชาชีพนั้น หรือลูกจ้างไม่ได้ทำงานตามหน้าที่หรือได้เลินเล่อในการทำงาน จนกระทั่งเกิดความเสียหายแก่นายจ้างเป็นจำนวนมาก
คำพิพากษาฎีกา 4469/2545 ลูกจ้างเป็นเจ้าหน้าที่เทคนิคการแพทย์ แจ้งผลการตรวจเลือดไม่สอดคล้องกับอาการของผู้ป่วยซึ่งเป็นโรคไต เมื่อแพทย์สั่งให้ตรวจเลือดผู้ป่วยคนเดิมอีกครั้งก็ได้ผลแตกต่างจากครั้งแรกมาก ทั้งยังตรวจเลือดมีครบตามรายการที่แพทย์สั่งตรวจด้วย จึงเป็นประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้นายจ้างได้รับความเสียหายร้ายแรง
คำพิพากษาฎีกา 3180/2530 ลูกจ้างเป็นหัวหน้าแผนกขายส่วนกลาง มีหน้าที่ขายแบตเตอรี่และจ่ายของ แต่มิได้ปฏิบัติตามระเบียบของนายจ้างเกี่ยวกับการเบิกจ่ายของโดยยินยอมให้ผู้เบิกของไปก่อนและให้ผู้เบิกจัดส่งใบเบิกของและใบรับประกันในภายหลัง มิได้ให้ผู้เบิกจัดทำใบเบิกของในทันทีตามระเบียบ แม้จะมีการปฏิบัติดังกล่าวมาเป็นระยะเวลานานแล้วก็ตาม แต่เมื่อปรากฏว่ามีการทุจริตเกิดขั้นจากผลของการที่ลูกจ้างไม่ปฏิบัติตามระเบียบของนายจ้าง ทำให้นายจ้างเสียหายเป็นเงิน 40,000 บาท การกระทำของลูกจ้างจึงเป็นการกระทำโดยประมาทเลินเล่อในหน้าที่การงานเป็นเหตุให้นายจ้างได้รับความเสียหายอย่างร้ายแรง
