จะว่าไปเรื่องราวของการทำโครงการรีไซเคิลขยะ ในเชิงความสดใหม่ของกิจกรรมและตัวโครงการอาจจะดูธรรมดา เพราะวันนี้แทบทุกองค์กรที่ทำกิจกรรมเพื่อสังคม โดยเฉพาะด้านสิ่งแวดล้อมล้วนแล้วแต่มีโครงการเช่นนี้ทั้งสิ้น

เพียงแต่ความแปลกใหม่และ "ความลับ" ที่ซ่อนอยู่ในโครงการ "กล่องวิเศษ" นั้นกลับมีความน่าสนใจ โดยหากพิจารณาจากโมเดลของโครงการกล่องวิเศษประกอบจะเห็นว่า หัวใจสำคัญของโครงการไม่ได้อยู่ที่เพียงเป้าหมายในการสร้างคุณค่าให้กับสิ่งแวดล้อมด้วยการลดปริมาณขยะและลดการใช้ต้นไม้ (10 ล้านกล่อง) และเป้าหมายในการสร้างคุณค่าทางสังคมในแง่ของการส่งเสริมการศึกษา (จำนวน 7,600 ชุด) หากแต่หัวใจยังอยู่ที่ "ความรับผิดชอบ" ของบริษัทที่มีต่อบรรจุภัณฑ์ที่ใช้แล้วซึ่งในแต่ละปีจะมีมากถึง 100 ล้านกล่อง โดยการสร้างโรงงานรีไซเคิลใหม่ที่สามารถนำบรรจุภัณฑ์กะทิที่ใช้แล้ว กลับมารีไซเคิลและทำเป็นคลิปบอร์ด ที่จะเป็นส่วนประกอบสำคัญในการสร้างอุปกรณ์การเรียนอย่างโต๊ะ เก้าอี้ และในอนาคตจะพัฒนาไปสู่การทำชั้นหนังสือและไม้ฝาบ้าน ฯลฯ

หัวใจสำคัญยังอยู่ที่การสร้างการมีส่วนร่วมกับลูกค้า คู่ค้า และประชาชนทั่วไป โดยใช้การชิงโชคทองคำกว่า 1.9 ล้านบาท เป็นแรงกระตุ้นให้คนส่งกล่องกะทิที่ใช้แล้วกลับมารีไซเคิล ซึ่งในแคมเปญนี้คาดหวังว่า แคมเปญการชิงโชคที่ผ่านมา เพราะเชื่อว่าสำหรับแม่บ้านบางคนที่อาจจะไม่ชอบชิงโชค แต่ถ้ารู้ว่าส่งกล่องกลับมาแล้วเป็น การช่วยสังคมและสิ่งแวดล้อม สิ่งเหล่านี้จะเป็นแรงกระตุ้น

และเป็นการกระตุ้นที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม ที่สำคัญโครงการนี้ถูกวาดไว้ว่าจะเป็นโครงการระยะยาว ในการเปิดรับกล่องยูเอชทีเพื่อนำมารีไซเคิล

คุณค่าที่ได้รับจากโครงการนี้จึงไม่เพียงจะเกิดขึ้นกับสิ่งแวดล้อม สังคม แต่ยังรวมถึงคนที่เข้าร่วมโครงการที่จะภาคภูมิใจ รวมทั้งองค์กรเองที่จะเป็นตัวเสริมในการสร้างความสามารถการแข่งขันในอนาคต

แม้ที่ผ่านมาอาจจะมีการกล่าวถึง "การสื่อสาร CSR" ในแง่ลบ ว่าหากการดำเนินได้รับการคิดที่ครบทุกมิติ "คุณค่า" ที่เกิดขึ้นกับทุกภาคส่วนก็อาจจะคุ้มค่ากับสิ่งที่ต้องจ่าย เพราะนี่ไม่ใช่เป็นเพียงเพื่อวัตถุ ประสงค์แห่งการสร้างภาพลักษณ์ แต่มีเป้าหมายปลายทางอยู่ที่การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมคนในสังคมในระยะยาว !!

หน้า 29

ที่มา : matichon.co.th