10 พ.ค. 54 - เครือข่ายผู้ใช้แรงงาน ใช้โอกาสครบรอบ 18 ปี โศกนาฏกรรมเคเดอร์ แสดงจุดยืนขอให้สถาบันส่งเสริมความปลอดภัยอาชีวอนามัยและสภาพแวดล้อมในการทำ งาน เป็นองค์กรอิสระ เพื่อความคล่องตัวในการบริหารจัดการ พัฒนาสวัสดิภาพแรงงานไทยให้ก้าวหน้า

นางสมบุญ สีคำดอกแค ประธานสภาเครือข่ายกลุ่มผู้ป่วยจากการทำงานและสิ่งแวดล้อมแห่งประเทศไทย กล่าวเนื่องในโอกาส 18 ปี 188 ศพ โศกนาฏกรรมเคเดอร์ ถึงจุดยืนในการขับเคลื่อนผลักดันการจัดตั้ง สถาบันส่งเสริมความปลอดภัยอาชีวอนามัยและสภาพแวดล้อมในการทำงานไม่เป็นดั่ง ฝันของผู้ใช้แรงงาน ซึ่งสถาบันฯ ดังกล่าว อยู่ภายใต้ พ.ร.บ.ความปลอดภัยอาชีวอนามัยและสภาพแวดล้อมในการทำงาน ที่จะมีการประกาศใช้ใน วันที่ 16 กรกฎาคมนี้ ว่าในการจัดประชุมยกร่างกฎหมาย สะท้อนให้เห็นว่า ฝ่ายผู้ใช้แรงงานและฝ่ายรัฐมีมุมมองที่ต่างกันอย่างชัดเจน โดยฝ่ายรัฐมองว่า สถาบันฯ ควรเป็นหน่วยงานระดับกองภายใต้กรมสวัสดิการ ต่างจากความต้องการของผู้ใช้แรงงานที่ต้องการให้สถาบันฯ เป็นองค์กรอิสสระ ในการบริหารจัดการ ภายใต้การกำกับดูแลกระทรวงแรงงาน ในโอกาสครบ 18 ปีโศกนาฏกรรมเคเดอร์ ปีนี้ จึงถือโอกาสพัฒนาสวัสดิภาพแรงงานไทยอีกก้าว จากสถิติ ปี 2553 แรงงานไทยบาดเจ็บจากการทำงาน 140,000 คน เสียชีวิตกว่า 600 ราย หรือเสียชีวิตวันละ 2 ราย ยังไม่รวม คนงานที่ป่วยจากสารเคมีและมลพิษในโรงงาน

นางสมบุญ กล่าวต่อว่า จุดยืนการสนับสนุนให้ตั้งสถาบันฯ เป็นองค์กรอิสสระ จะทำให้มีการเข้าไปรวบรวม เก็บข้อมูล การทำงานในโรงงาน ในที่ทำงานเพื่อนำมาวิจัย ศึกษา มีการทำงานแบบไม่ยึดติดระบบราชการ เป็นต้น จึงถือโอกาสวันนี้ แถลงจุดยืนของผู้ใช้แรงงานไทยที่ได้รับผลกระทบและไม่ปลอดภัยจากการทำงาน และร่วมผลักดันให้เป็นผลสำเร็จ โดยมีเครือข่ายผู้ใช้แรงงาน หลายองค์กร อาทิ สภาเครือข่ายกลุ่มผู้ป่วยจากการทำงานและสิ่งแวดล้อมแห่งประเทศไทย คณะกรรมการสมานฉันท์แรงงานไทย สภาองค์การลูกจ้างแรงงานสัมพันธ์แห่งประเทศไทย เป็นต้น แสดงจุดยืนขอให้จัดตั้งสถาบันฯ เป็นองค์กรอิสระ และให้กระทรวงแรงงาน ดำเนินการจัดเวทีประชาพิจารณ์ร่วมกับผู้ใช้แรงงานทั่วประเทศ เพื่อรับฟังความคิดเห็น และนำมาเป็นแนวทางในการยกร่างกฎหมายต่อไป

สำหรับนางสมบุญ ขณะนี้เป็นผู้ป่วยโรคบิสซิโนซิส หรือโรคปอดอักเสบจากฝุ่นฝ้าย กล่าวว่า แม้จะมีความพยายามเคลื่อนไหวเกือบ 20 ปีแล้ว ยังพบว่าแรงงานไทยยังมีความไม่ปลอดภัยในโรงงาน ไม่มีเครื่องมือป้องกันที่มีประสิทธิภาพ หากสถาบันฯ เริ่มทำงาน คาดว่าจะมีการเข้าไปศึกษาปัญหา และหาทางป้องกันและแก้ไขได้

ส่วนในเวทีสาธารณะ "18 ปี โศกนาฏกรรมเคเดอร์ กับการจัดตั้งสถาบันส่งเสริมความปลอดภัยฯ ในฝันของผู้ใช้แรงงานจะเป็นจริงหรือไม่ ?" นอกจากมีการประกาศจุดยืนข้างต้นแล้ว ยังมีเวทีเสวนา บทเรียนและความเจ็บปวด ปัญหาสุขภาพและความปลอดภัยในการทำงาน กับการเข้าถึงสิทธิ กล่าวเปิดงานโดยนายชาญ สะทองแป้น ผู้แทนครอบครัวผู้ถูกผลกระทบจากเหตุการณ์โศกนาฏกรรมเคเดอร์ ว่าเหตุการณ์เมื่อ 18 ปีที่เกิดขึ้นกับ ครอบครัวตนเอง และแรงงานในโรงงานเคเดอร์และครอบครัว นับเป็นเหตุกาณ์สะเทือนขวัญ
ซึ่งหากไม่เกิดเหตุการณ์ ตนเอง ภรรยา และ ลูกชาย คงมีชีวิตครอบครัวที่มีความสุข ไม่ต้องสูญเสียคนรักไปอย่างไม่มีวันกลับ และเหตุการณ์นั้นทำให้หลายภาคส่วนเคลื่อนไหวประเด็นสุขภาพในการทำงาน และหวังว่าการเคลื่อนไว ในการจัดตั้งสถาบันฯ จะประสบความสำเร็จต่อไป

(สำนักข่าวไทย, 10-5-2554)