- "เงินประกันการทำงาน" เป็นเงินที่นายจ้างเรียกเก็บจากลูกจ้างเพื่อเป็นประกันการทำงานของลูกจ้างหรือเพื่อเป็นการประกันความเสียหายที่ลูกจ้างอาจจะทำให้เกิดขึ้นในระหว่างการทำงานกับนายจ้าง
- การเรียกเงินประกันการทำงาน อาจเรียกเก็บคราวเดียวเมื่อเริ่มเข้าทำงานก็ได้ หรือหักจากค่าจ้างที่ลูกจ้างได้รับเป็นงวดๆจนกว่าจะครบก็ได้ แต่กรณีเช่นนี้จะต้องได้รับความยินยอมจากลูกจ้างก่อน(พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน ม.76(4)
งานที่นายจ้างมีสิทธิเรียกเงินประกันการทำงาน
- ลักษณะหรือสภาพของงานที่ทำนั้นลูกจ้างต้องรับผิดเกี่ยวกับการเงินหรือทรัพย์สินของนายจ้าง ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสียหายแก่นายจ้างได้ ได้แก่
- งานสมุห์บัญชี
- งานพนักงานเก็บและหรือจ่ายเงิน
- งานเฝ้าหรือดูแลสถานที่หรือทรัพย์สินของนายจ้างหรือที่อยู่ในความรับผิดชอบของนายจ้าง
- งานติดตามหรือเร่งรัดหนี้สิน
- งานควบคุมหรือรับผิดชอบยานพาหนะ
- งานที่มีหน้าที่รับผิดชอบในการซื้อขาย แลกเปลี่ยน ให้เช่าทรัพย์ ให้เช่าซื้อ ให้กู้ยืม รับฝากทรัพย์ รับจำนำ เก็บของในคลังสินค้า รับประกันภัย รับโอน หรือรับจัดส่งเงินหรือการธนาคาร ทั้งนี้ เฉพาะลูกจ้างซึ่งเป็นผู้ควบคุมเงินหรือทรัพย์สินเพื่อการที่ว่านั้น
จำนวนเงินประกันที่นายจ้างสามารถเรียกหรือรับได้
ไม่เกิน 60 เท่าของอัตราค่าจ้างรายวันโดยเฉลี่ยที่ลูกจ้างได้รับอยู่ในวันที่นายจ้างรับเงินประกัน
กรณีเงินประกันมีจำนวนลดลง เนื่องจากนายจ้างได้หักเงินประกันเพื่อชดใช้ค่าเสียหายตามเงื่อนไขของการเรียกหรือรับเงินประกัน นายจ้างสามารถเรียกหรือรับเงินประกันเพิ่มได้ การเรียกนั้น เมื่อรวมกันแล้วจะต้องไม่เกินอัตราหกสิบเท่าของอัตราค่าจ้างรายวันโดยเฉลี่ยที่ลูกจ้างได้รับอยู่ในวันที่นายจ้างรับเงินประกัน
เงินประกันจะต้องเก็บไว้ที่ใดและอย่างไร
- นายจ้างจะต้องนำเงินประกันไปฝากไว้กับธนาคารพาณิชย์หรือสถาบันการเงินตามที่กฎหมายกำหนดโดยจัดให้มีบัญชีของลูกจ้างแต่ละคน และต้องแจ้งชื่อธนาคารพาณิชย์หรือสถาบันการเงินที่นำเงินไปฝาก พร้อมชื่อบัญชีและเลขที่บัญชีให้ลูกจ้างทราบเป็นหนังสือ ภายใน 7 วันนับจากวันรับเงินประกันจากลูกจ้าง
นายจ้างจะต้องคืนเงินประกันให้แก่ลูกจ้างเมื่อใด
นายจ้างจะต้องคืนเงินประกันพร้อมดอกเบี้ย(ถ้ามี)ให้แก่ลูกจ้าง ภายใน 7 วันนับจากเลิกจ้างหรือวันที่ลูกจ้างลาออก หรือวันที่สัญญาประกันสิ้นสุดลง(พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน ม.10 ว.2)
ผลของการที่นายจ้างไม่คืนเงินประกันแก่ลูกจ้างภายในกำหนด
