คู่มือพนักงาน ฯ หมวดที่ ๕ ข้อ ๕.๓ การครบเกษียณอายุ ตามข้อ ๕.๓.๑ นั้น ปกติพนักงานชายจะเกษียณอายุเมื่อมีอายุครบ๖๐ ปีบริบูรณ์ แต่มีข้อยกเว้นตามข้อ ๕.๓.๓ ว่าจำเลยผู้เป็นนายจ้างหรือพนักงานของจำเลยซึ่งเป็นพนักงานชายที่มีอายุ ๕๕ ปีบริบูรณ์ขึ้นไปแต่ละฝ่ายอาจขอให้รับการปลดเกษียณก่อนมีอายุครบ ๖๐ ปีบริบูรณ์ก็ได้ ซึ่งหากจำเลยผู้เป็นนายจ้างหรือพนักงานผู้เป็นลูกจ้างขอให้รับการปลดเกษียณก่อนดังกล่าวแล้ว ย่อมมีผลเป็นการปลดเกษียณโดยได้รับเงินบำเหน็จด้วยเช่นเดียวกัน ส่วนการลาออกตามข้อ ๕.๒ นั้น เป็นเรื่องที่ลูกจ้างขอเลิกสัญญาจ้างแรงงานกรณีที่ลูกจ้างไม่มีสิทธิขอให้ได้รับการปลดเกษียณตามข้อ๕.๓.๓ หรือมีสิทธิตามข้อ ๕.๓.๓ แต่ลูกจ้างไม่ประสงค์จะให้ได้รับสิทธิเช่นนั้นเท่านั้นโจทก์มีหนังสือแจ้งแก่จำเลยว่า โจทก์ขอลาเกษียณอายุก่อนกำหนด ขอได้พิจารณาอนุมัติตามระเบียบต่อไป จึงเป็นเรื่องโจทก์ใช้สิทธิขอลาเกษียณอายุก่อนกำหนดตามข้อ ๕.๓.๓ แม้โจทก์จะอ้างว่าโจทก์มีสุขภาพไม่สมบูรณ์ไว้ด้วย ก็เป็นเพียงเหตุที่โจทก์ไม่ประสงค์จะปฏิบัติงานจนมีอายุครบ๖๐ บริบูรณ์ จึงขอใช้สิทธิตามข้อ ๕.๓.๓ เท่านั้น รูปเรื่องจึงมิใช่ขอลาออกตามข้อ ๕.๒ แต่เป็นเรื่องจำเลยเลิกจ้างโจทก์เพราะเหตุเกษียณอายุแล้ว จึงต้องจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์
คำพิพากษาฎีกาที่ ๒๘๔๑/๒๕๒๙
