การกินช็อกโกแล็ตทีเดียวเท่าตัวช้าง
แทนที่จะอร่อยกลับส่งผลร้ายทำให้ร่างกายเจ็บป่วยจนถึงขั้นล้มตายก็เป็นได้

อะไรคือ ประโยชน์หรือผลลัพธ์ที่จับต้องได้
ภายหลังองค์กรประสบความสำเร็จบนเส้นทาง Benchmarking ?

และต้องทำอย่างไร
จึงสามารถจูงใจผู้มีส่วนได้เสียขององค์กรให้ความร่วมมือร่วมใจกันมุ่งเดินไปบนเส้นทางสายนี้?

อะไรคือ เครื่องมือ หรือขั้นตอนกระบวนการที่ดีที่สุดในการทำ Benchmarking?

เหล่านี้คือ คำถามที่ "บรูซ เซิลส์" ผู้เชี่ยวชาญ Benchmarking
ซึ่งได้รับการแต่งตั้งโดยองค์การเพิ่มผลผลิตแห่งเอเชีย (APO)
มักได้ยินและต้องให้คำตอบอยู่เสมอ

"ผมมั่นใจว่า Benchmarking
คือเครื่องมือที่ดีที่สุดสำหรับการนำไปปรับปรุงองค์กร" คือคำกล่าวฟันธงของ บรูซ
เซิลส์ ที่มีประสบการณ์ในเรื่องนี้มากว่า 25 ปี
ในงานสัมมนาซึ่งจัดโดยสถาบันเพิ่มผลผลิตแห่งชาติ ในหัวข้อ Innovation& Benchmarking

โดยแท้จริงแล้ว Benchmarking ไม่ใช่เรื่องใหม่
แต่มีองค์กรชั้นนำทั่วโลกต่างนำไปใช้และช่วยสร้างผลิตภาพให้เกิดขึ้น
ช่วยลดค่าใช้จ่าย ช่วยเพิ่มยอดขาย กระทั่งสามารถก้าวเป็น
องค์กรชั้นเลิศในที่สุด

"Benchmarking จะทำให้เกิดการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่
แสดงผลลัพธ์ที่ชัดเจน ดังนั้นผมจึงคิดว่ามันควรเป็นวาระระดับประเทศชาติ
ไม่เป็นเพียงวาระระดับองค์กรเท่านั้น"

บรูซ เซิลส์ อธิบายว่า Benchmarking นั้นมีอยู่ 9 เสาหลัก

เสาแรก การกำหนดตัวชี้วัด KPI (Key Performance Indicator)
ซึ่งเขาแนะนำว่าควรมีจำนวนไม่เกิน 5 ตัววัด
ไม่เช่นนั้นคงต้องวัดกันแบบไม่มีวันจบสิ้น จนหาข้อ สรุปไม่ได้นั่นเอง
เสาที่สอง
มีกระบวนการทางนวัตกรรม
เสาที่สาม
การนำองค์กรไปสู่ความเป็นเลิศอย่างมีวิสัยทัศน์
เสาที่สี่
ลูกค้าเป็นศูนย์กลาง
เสาที่ห้า
การวางแผนเชิงกลยุทธ์เพื่อบรรเป้าหมาย
เสาที่หก
กรอบในการบริหารจัดการและการประเมินผล
เสาที่เจ็ด การลงมือปฏิบัติอย่างมุ่งมั่น
จริงจัง
เสาที่แปด มีแนวคิดที่สำคัญในการลดความสูญเสีย
เสาที่เก้า
การจูงใจให้คนในองค์กรเล็งเห็นประโยชน์จากแนวทางนี้และให้ความร่วมมือ

อย่างไรก็ดี เรื่องราวของแต่ละองค์กรก็คงเหมือนหนังคนละม้วน
ดังนั้นในการตีโจทย์ของ Benchmarking ของแต่ละองค์กรก็ย่อมต้องแตกต่างกันไป

หากแต่ในการบรรยายของ บรูซ เซิลส์
มีแง่คิดมุมมองที่น่าสนใจและน่าจะเป็นประโยชน์ต่อองค์กรในการนำไปปรับใช้

ตัวอย่างเช่น เขายกตัวอย่างประโยคที่ว่า "Your Business is a Chocolate
Elephant" ซึ่งหมายถึง ควรทำอย่างค่อยเป็นค่อยไปทำทีละฝ่าย ทำทีละส่วน
อย่าคิดหักดิบทำทีเดียวทั้งองค์กร

การกินช็อกโกแล็ตจำนวนเท่าตัวช้าง
แทนที่จะอร่อยแต่อาจส่งผลร้ายทำให้ร่างกายเจ็บป่วยจนถึงขั้นล้มตายก็เป็นได้

"อย่าโฟกัสที่เปอร์เซ็นต์ตัวเลข"
ว่ามีความห่างมีความต่างจากองค์กรที่เก่งแค่ไหน
และสามารถพัฒนาตีตื้นขึ้นเป็นตัวเลขที่ดีขึ้นอย่างไร เพราะก็มีอยู่หลายเรื่องราว
ที่ตัวเลขกลับไม่ได้เชื่อมโยงกับ ผลลัพธ์ความเป็นจริงแม้แต่น้อย

"ไม่จำเป็นต้องไปหาวิธีการใหม่ๆ ความคิดดีๆ วิธีการดีๆ
มักมีคนเคยคิดเคยทำมาก่อนแล้ว แต่ต้องไปแสวงหาให้เจอ"
"Benchmarking
เป็นการไปเรียนรู้จากผู้อื่นแต่อย่าลืมว่ามันต้องไม่ใช่การลอกเลียนแบบ" ตรงกับสำนวน
One Size Fits All คงไม่มีวิธีการใด เครื่องมือใดที่ นำไปใช้ได้กับทุกองค์กร
จำเป็นต้องปรับใช้ตามความเหมาะสม

หรือ ทำนองเดียวกับ ถ้าอยากโดดเด่นเป็นซูเปอร์สตาร์เหมือน อั้ม พัชรภา
จนแล้วจนรอดก็คงไม่อาจเป็นเช่นนั้น และอาจต้องรอถึงชาติหน้า
แม้ว่าจะก้อบปี้อั้มทุกฝีก้าวกระทั่งเหมือน "เป๊ะ" ก็ตามที

"มันเริ่มต้นได้อย่างง่ายดาย
โดยให้พนักงานทุกส่วนทุกฝ่ายมานั่งพูดคุยเพื่อแชร์ประสบการณ์ที่แตกต่างหลากหลาย"

"มักเกิดอุปสรรคอยู่เสมอเวลาที่องค์กรต้องการให้เกิดการเปลี่ยนแปลง
แต่มันเป็นไปได้เสมอหากชี้ให้ทุกคนเห็นถึงผลประโยชน์"

"คำนึงถึงกฎ 80/20 ของพาเรโต ที่มีความหมายว่าเรื่องที่สำคัญจะมีเพียง 20 %
แต่ที่ไม่สำคัญมีถึง 80 %" บรูซ เซิลส์
ได้แนะนำว่าแม้จะรู้ว่าต้องคำนึงถึงเรื่องที่สำคัญแต่ก็ไม่ควร
ละเลยหรือลืมในเรื่องที่ไม่สำคัญ เพราะอย่าลืมว่าสัดส่วนของมันมีจำนวนที่มากโข

"อย่าเปรียบเทียบกับองค์กรที่อยู่ในอุตสาหกรรมหรือธุรกิจเดียวกัน"
เพราะเหมือนคงเหมือนการปิดตา การมีโลกทัศน์ที่คับแคบ
กระทั่งที่สุดจะนำไปสู่แนวทางหรือวิธีการแบบเดิมๆ

"ระหว่างทางอาจมีการเปลี่ยนแปลงแก้ไขในบางเรื่อง
บางจุดซึ่งไม่อยู่ในแผนที่วางไว้"

และอย่าลืมว่า Benchmarking
อาศัยความมุ่งมั่นและการปฏิบัติอย่างต่อเนื่องอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

เมื่อพิจารณาดีๆ หลักคิดของ Benchmarking คล้ายกับสำนวนจีนที่ว่า "รู้เขา รู้เรา
รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง"

ในความเป็นจริง ไม่ใช่เรื่องที่ยากเลย หากคิดลงมือทำตามแนวทางนี้
เพียงแค่การตอบคำถามที่มีอยู่ 4 ข้อ นั่นคือ

เราอยู่ที่ไหน ต้องรู้สถานะ
ปัญหาความจำเป็นของตัวเองเสียก่อน

ใครเก่งที่สุด
ต้องแสวงหาองค์กรที่เก่งที่ดีที่สุดเพื่อนำมาเป็นต้นแบบให้เปรียบเทียบหาช่องว่าง
หาจุดบกพร่องของตัวเอง

เขาทำอย่างไร
ต้องเข้าไปศึกษาเรียนรู้กระบวนการความสำเร็จอย่างถ่องแท้

เราจะทำให้ดีกว่าเขาได้อย่างไร คำถามนี้มีความสำคัญที่สุด
เพราะเป็นการเอาความรู้นำมาวางแผนปฏิบัติจริงและมีองค์กรจำนวนไม่น้อยที่ตกม้าตายตรงจุดนี้

โดย : ชนิตา ภระมรทัต