7 ธ.ค. 53 - ความคืบหน้าปัญหาแรงงานไทยในประเทศลิเบีย ล่าสุด เมื่อวันที่ 6 ธ.ค.53 ผู้สื่อข่าวรายงานว่ากลุ่มแรงงานไทย 7 คนได้รับการส่งตัวกลับประเทศไทยตามความต้องการแล้วเมื่อวันที่ 3 ธ.ค.ที่ผ่านมา อีกทั้งได้รีบรุดมาขอบคุณและขอความช่วยเหลือจาก "นสพ.สยามรัฐ" ตีแผ่ความเดือดร้อนของแรงงานไทยในลิเบียต่อไป หลังจากพวกเขาไปทำงานลิเบียผ่านบริษัท จัดหางานเงินและทองพัฒนาจำกัด โดยทำงานกับนาย จ้างบริษัท แรนฮิลล์(RANHILL) แล้วเงินเดือนค่าจ้างไม่ได้รับตรงตามที่บริษัทนายจ้างระบุเอาไว้ก่อนเดินทาง อีกทั้งมีการเปลี่ยนแปลงสัญญาจ้างใหม่ที่ถูกเอารัดเอาเปรียบ และชีวิตความเป็นอยู่แร้นแค้น วันหนึ่งเดินทางกลับไปกลับมาไซต์งานระยะ 3-6 กิโลเมตร ขณะที่ต้องกู้หนี้ยืมสินจ่ายค่าหัวคิวรายหนึ่งมากกว่าแสนบาทซึ่งแรงงานไทย ไซต์งานนี้มีประมาณ 1,400 คน และต่างคนก็อยากกลับบ้านเกิด

นายบุญเริ่ม คงเนียม ชาว ต.คันโซ้งอ.วัดโบสถ์ จ.พิษณุโลก 1 ใน 7 แรงงานที่กลับประเทศไทย เปิดเผยว่า พวกตนอยากกลับประเทศไทยนานแล้ว แต่บริษัทนายจ้างไม่ยอมให้กลับ ตนก็อดทนทำเรื่องขอกลับ 3-4 เดือน จึงได้กลับมา แต่ต้องถูกหักเงินเดือน3 เดือน เป็นค่าเครื่องบินตกคนละ 7 หมื่นบาท โดยนายจ้างไม่มีเอกสารเป็นลายลักษณ์อักษรอะไรชัดเจนเลยว่าหักค่าอะไรเท่า ไหร่บ้าง

"ผมไปทำงานเดือน ม.ค.53 ต่อมาไม่กี่เดือนก็อยากกลับไทย เพราะสภาพการเงินไม่ดี ก่อนไป บริษัทจัดหางานบอกว่าจะได้รับเงินเดือนอย่างน้อย 2.5 หมื่นบาท ไม่รวมค่าโอที แต่พอไปแล้วได้เงินเดือนแค่ 1 หมื่นกว่าบาท โอทีก็ไม่มี ซึ่งนับว่าน้อยมากไม่พอค่าใช้จ่าย ไม่พอดอกเบี้ยเงินกู้มาเสียค่าหัวคิว 1.3 แสนบาท หากทำงานในประเทศไทยเดือนหนึ่งได้มากกว่านั้นด้วย อีกทั้งเงินเดือนล่าช้าไม่ตรง ผมได้เล่าเรื่องความทุกข์ยากให้ภรรยาฟังและภรรยาอยากให้กลับมาทำงานที่บ้าน เรา ได้อยู่ใกล้ลูกเมียด้วย จึงได้ร้องเรียนมายัง นสพ.สยามรัฐ ซึ่งขอขอบคุณ นสพ.สยามรัฐที่ทำให้พวกผมไม่ต้องทนทุกข์ยากได้กลับมาบ้าน" แรงงานลิเบียระบายความอัดอั้นตันใจและว่า ความทุกข์ยากการกินการอยู่ไม่ดีอย่างไรก็เป็นไปตามข่าวที่นสพ.สยามรัฐนำเสนอ ไปแล้ว ซึ่งในวันพุธที่ 8 ธ.ค.นี้ ก็จะร่วมเป็นตัวแทนแรงงานไปร้องทุกข์กับคณะกรรมาธิการการแรงงาน สภาผู้แทนราษฎร เพื่อยืนยันถึงความเดือดร้อนที่ได้รับและขอให้ช่วยเหลือเอาค่าตั๋วเครื่อง บินและค่าหัวคิวคืนด้วย

ด้านนายทินกร โคตรภูธร ชาว อ.ละหานทราย จ.บุรีรัมย์ กล่าวยืนยันความเดือดร้อนเหมือนแรงงานรายอื่นๆ โดยตนเองเสียค่าหัวคิว 1.55 แสนบาท นายจ้างบอกก่อนไปว่าเงินเดือนไม่ต่ำกว่า 2.5 หมื่นบาท แต่เอาจริงๆ ได้แค่ 1.2 หมื่นบาท ค่าโอทีไม่มี คนงานจึงอยากกลับบ้านมาก หากให้กลับโดยที่ไม่หักเงินเดือนเป็นค่าตั๋วเครื่องบินแล้วคนงาน 1.4 พันคน คงขอกลับกันหมด ซึ่งตนอยากให้กรรมาธิการการแรงงานช่วย เรียกร้องเรื่องค่าตั๋วเครื่องบินและค่าหัวคิวคืน

"ตั้งแต่ นสพ.สยามรัฐนำเสนอข่าวความเดือดร้อนแรงงานไทยในลิเบีย ทางนายจ้างได้ปรับปรุงบางอย่างดีขึ้นบ้าง เช่นขึ้นเงินเดือนให้นิดหน่อย เปิดให้มีการทำงานโอทีหรือจัดรถรับ-ส่งคนงานไปไซต์งาน แต่ก็มีแค่รถบรรทุก 4 คัน ส่วนคนงานทั้งไทยและต่างประเทศมีเป็น 4 พันคน รวมทั้งมีการจัดเลี้ยงอาหารแจกของชำร่วยระบุว่าคนงานไทยทำงานได้เกินเป้า หมายจึงได้รับการขอบคุณ ซึ่งไม่รู้ว่าเป็นการจัดฉากสร้างภาพโชว์ว่าดีหรือเปล่า"

(สยามรัฐ, 7-12-2553)