ตาม พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงานฯ ม.30 ได้กำหนดว่า ลูกจ้างซึ่งทำงานติดต่อกันมาครบ 1 ปี มีสิทธิลาหยุดพักผ่อนประจำปีได้ไม่น้อยกว่าปีละ 6 วันทำงาน โดยลูกจ้างมีสิทธิได้รับค่าจ้างในวันหยุดพักผ่อนประจำปีนั้น
- ในปีต่อมานายจ้างจะกำหนดวันหยุดพักผ่อนประจำปีให้ลูกจ้างมากกว่า 6 วันทำงานก็ได้
- "นายจ้าง"เป็นผู้กำหนดวันหยุดพักผ่อนประจำปี โดยแจ้งให้ลูกจ้างทราบเป็นการล่วงหน้า หรือนายจ้างและลูกจ้างสามารถตกลงกันกำหนดวันหยุดพักผ่อนประจำปีก็ได้
- นายจ้างและลูกจ้างสามารถตกลงให้มีการสะสมและเลื่อนวันหยุดประจำปีที่ไม่ได้ใช้ไปรวมกับปีต่อๆไปได้ โดยจะต้องตกลงกันไว้เป็นการล่วงหน้า
- กรณีที่ลูกจ้างทำงานไม่ครบ 1 ปี นายจ้างอาจกำหนดวันหยุดพักผ่อนประจำปีให้ลูกจ้างตามส่วนได้
วันหยุดพักผ่อนประจำปี เป็นสิทธิของลูกจ้าง ซึ่งเป็นสิทธิที่เกิดขึ้นแก่ลูกจ้างนับจาก"วันแรก" ที่ลูกจ้างเริ่มเข้าปฏิบัติงานกับนายจ้าง
แต่การใช้สิทธิการหยุดพักผ่อนประจำปีนี้ เป็นอำนาจของนายจ้างในการกำหนดจัดวันหยุดพักผ่อนประจำปีให้แก่ลูกจ้างในช่วงเวลาใดที่จะทำให้ไม่เกิดความเสียหายได้ ซึ่งในทางปฏิบัติทั่วไปแล้วนายจ้างมักจะกำหนดไว้ในข้อบังคับการทำงานให้ลูกจ้างแสดงความประสงค์ว่าจะใช้สิทธิในการลาหยุดพักผ่อนประจำปีต่อนายจ้าง และนายจ้างจะได้พิจารณาว่า ช่วงเวลาที่ขอลาหยุดฯนั้น จะกระทบหรือทำให้เกิดความเสียหายต่องานหรือไม่ แล้วจึงพิจารณาอนุมัติได้
ที่มา : สมาชิก HR
