หากมองชีวิตแบบแยกส่วนบ้างเราอาจพบว่า ความเข้าใจชีวิตกับการเข้าใจศิลปะเป็นเรื่องเดียวกัน

ผู้ที่ชื่นชอบในศิลปะสีน้ำคงไม่มีใครที่ไม่รู้จัก

"เป้ สีน้ำ" วันนี้ครูเป้ได้รวบรวมเทคนิคการวาดภาพพร้อมภาพประกอบไว้ในหนังสือ "วาดสีน้ำ ด้วยวิธีธรรมชาติ" ให้ผู้ที่สนใจได้มองเห็นศิลปะแห่งการค้นหาตัวตนอีกแนวทางหนึ่ง

ครูเป้บอกว่า การวาดภาพก็เหมือนกับการนั่งสมาธิ การปฏิบัติธรรม

ธรรมชาติของผู้เริ่มต้น มักถูกความคาดหวังของตนบดบังศักยภาพที่แท้จริงและเหนี่ยวนำให้ไขว้เขว ฉะนั้นการเริ่มต้นวาดภาพทุกคนต้องอย่าพยายามเข้าใจอะไรไปเสียหมดด้วยความคิด การค่อยๆ สร้างความเข้าใจทีละเล็กทีละน้อยดั่งผลไม้ที่แก่จัดเคลื่อนสู่การสุกงอม จะทำให้ได้เรียนรู้ความเป็นจริงในธรรมชาติซึ่งไม่เคยทำให้ผู้ใดหลงทาง

ครูเป้สอนให้ทุกคนเป็นตัวของตัวเอง การวาดภาพนั้นต้องจับจ้องอยู่กับสภาวะของแสงแดดที่อยู่เบื้องหน้า ซึ่งบางที พวกเขาอาจไม่พบสิ่งที่กำลังค้นหา บางทีอาจได้พบโดยไม่รู้ว่าพบ และในความไม่รู้ตัวนั้นพวกเขาอยู่ในสภาวะที่สงบ แจ่มใส อ่อนไหวต่อความงาม อ่อนโยนต่อธรรมชาติที่โอบล้อมอยู่รอบตัว

ก่อนลงมือวาดภาพสีน้ำทุกคนต้องบอกกับตัวเองว่า วันนี้ เราไม่ได้มาสร้างผลงานชิ้นเอก แต่เราเพียงมาเฝ้ามองต้นไม้ มองแสงแดดแล้ววาดมันลงไปอย่างไม่บิดเบือน ทำตามความเข้าใจ ตามความรู้สึก ตามแต่ความสามารถที่จะทำได้ เป็นวิธีทำให้การวาดภาพเป็นเรื่องง่ายและสนุก

ความเข้าใจที่เกิดขึ้นกับตัวเองจะไม่หายไปไหน แม้ว่าจะยังทำไม่ได้อย่างที่หวัง แต่การเรียนรู้ตามความจริงจะให้ความกระจ่างแก่ข้อผิดพลาดที่เกิดขึ้นเสมอ

ศิษย์เอกคนหนึ่งของครูเป้ เขียนไว้ตอนหนึ่งในหนังสือเล่มนี้ว่า การได้ลองสร้างศิลปะด้วยตัวเองสักครั้งแล้วจะรู้ว่าความงามของภาพนั้นไม่ได้อยู่แค่ภาพนั้น ไม่ได้อยู่แค่ภาพที่เรามองเห็นเท่านั้น แต่ทุกครั้งที่ได้ลงมือร่างดินสอ จดพู่กัน ความงามของศิลปะจะกล่อมเกลาจิตใจให้สงบกว่าที่คิดได้อย่างมหาศาล

บางที บางคน อาจได้พบตัวตนในภาพวาดของตัวเอง

วันนี้ใครก็ตามที่อยากวาดภาพ น่าจะลองให้เวลากับตัวเอง ให้แสงและเงาที่อยู่เบื้องหน้านำพาสายตาไปสู่สิ่งที่สวยงามในชีวิต เพราะคุณอาจพบกับความจริง บางประการที่อาจจะเคยมองข้ามไป และอาจพบคำตอบบางอย่างที่เคยค้างคาอยู่ในใจก็ได้

หน้า 35

ที่มา : matichon.co.th