ชีวิตการทำงานของสมชายเข้าสู่ปีที่ยี่สิบแล้ว เขาไต่เต้าขึ้นมาจากเจ้าหน้าที่สินเชื่อของธนาคาร สู่ตำแหน่งผู้ช่วยผู้จัดการสาขาและขึ้นสู่ตำแหน่งผู้จัดการสาขาเมื่อห้าปีที่แล้วปีนี้เป็นปีที่เขายอมรับว่าหนักที่สุดในการทำงาน เพราะวิกฤตเศรษฐกิจในปี 2540 ซึ่งพวกฝรั่งตาน้ำข้าวเรียกซะหรูเลยว่า “ต้มยำกุ้งไครซิส (Tom Yum Kung Crisis)” ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงมหาศาลในอุตสาหกรรมธนาคาร เขายอมรับกับตัวเองว่า แนวทางการทำงานที่เขาเคยใช้แล้วได้ผลในอดีตหลายอย่างไม่เวิร์คแล้วภายใต้สิ่งแวดล้อมใหม่นี้
เมื่อวานนี้เขาสั่งให้เจ้าหน้าที่บริการลูกค้าสามคนของสาขาเขาให้ออกเดินตลาดโดยมีเป้าหมายให้ทำการเปิดบัญชีใหม่ให้ได้คนละสามบัญชี เขาแนะนำวิธีการพูดและการนำเสนอให้ทั้งสามคนซึ่งเป็นพนักงานใหม่ของสาขาเขาเนื่องจากพนักงานบริการลูกค้าคนเดิมขอเข้าโครงการเกษียณก่อนอายุไปหมด
ตกเย็นทั้งสามคนกลับมามือเปล่า ทุกคนออกเดินตลาดตั้งแต่แปดโมงเช้ายันห้าโมงเย็น
เช้าวันนี้เขาเรียกทั้งสามคนมารายงานผลการเดินตลาดให้เขาฟัง พวกเขารายงานว่าเขาทั้งสามคนพูดตามที่เขาบอกทุกอย่าง เขายอมจำนนอย่างเสียไม่ได้ว่าบทสนทนาของเขาคงไม่เวิร์คในยุคนี้ อย่างไรก็ตามสมชายถามทั้งสามคนว่าได้ข้อมูลไหมว่าลูกค้าเหล่านี้ใช้บริการธนาคารอะไรบ้าง ทั้งสามคนหน้าตาเหรอหราพร้อมทั้งกล่าวออกมาเสียงอ่อยๆว่า “พี่ไม่ได้บอกพวกเรานี่ครับ พี่บอกเพียงว่าขอให้พูดตามที่ผมบอกพอ รับรองได้ผลแน่นอน”
สมชายจึงระเบิดอารมณ์ใส่พวกเขาทั้งสามคนว่า “โอ๊ย ผมละเบื่อพวกเด็กใหม่จริงๆ Common Sense นะรู้จักมั๊ย เฮ้อกลุ้มใจจริงๆ สมัยผมไม่เคยต้องมีคนมาสอนอย่างนี้ยังได้วันละห้าหกบัญชีสบายสบายเลย”
สมหญิงเจ้าหน้าที่บริการลูกค้าซึ่งเป็นนักเรียนเกียรตินิยมจากมหาวิทยาลัยเอกชนที่มีชื่อเสียง เถียงกลับทันทีด้วยน้ำเสียงกระแทกกระทั้นว่า “ความผิดของพี่ที่ไม่บอกพวกเราเองนี่คะ หญิงเองทำตามทุกคำพูดของพี่อยู่แล้ว วันหลังพูดอะไรมาหญิงคงเชื่อลำบากละคะ” เธอพูดจบก็เดินสะบัดก้นเดินออกจากห้องผู้จัดการพร้อมกระแทกประตูดังปังเข้าให้
อวยชัยเจ้าหน้าที่บริการลูกค้าอีกคนซึงเคยเป็นอดีตนักกีฬามหาวิทยาลัยชื่อดังกล่าวเสียงอ่อยๆอกมาว่า “พี่อย่าถือน้องหญิงเลยครับ เขาถูกตามใจตั้งแต่เด็ก สำหรับการเดินตลาดเมื่อวานนี้ผมต้องขอโทษสำหรับความผิดพลาดที่เกิดขึ้นและวันนี้ผมจะกลับไปสอบถามเพิ่มเติมให้ใหม่นะครับ”
ณรงค์เจ้าหน้าที่บริการลูกค้าคนที่สามกล่าวขึ้นว่า “ผมก็ต้องขอโทษสำหรับเรื่องนี้ด้วยครับ ผมต้องขอบคุณที่ผู้จัดการช่วยชี้แนะแนวทางใหม่นี้ให้ ผมจะรีบออกไปพบลูกค้าชุดที่ผมเดินตลาดเมื่อวานนี้ทันที และผมจะรีบขอข้อมูลที่ขาดไปมาให้ครับ ผมสัญญาครับว่าจะไม่ให้เกิดความผิดพลาดลักษณะนี้อีก ขอบคุณมากๆครับที่กรุณาชี้แนะ”
เมื่อทั้งสามคนออกไปแล้วเขา ค่อยสงบจิตใจลงได้ เขาไม่น่าจะตำหนิพวกนี้อย่างรุนแรงเลย แล้วเขาก็นั่งไตร่ตรองว่าที่น่าสนใจก็คือคนสามคนมีวิธีการรับมือกับหัวหน้าในกรณีนี้แตกต่างกันไป แต่เขาพอเดาได้ว่าคนไหนน่าจะเจริญรุ่งเรืองกว่าอีกสองคน
ที่มา : เมล์จากสมาชิก
