การกระทำความผิดของลูกจ้างที่จะทำให้นายจ้างเลิกจ้างได้ทันทีโดยได้รับข้อยกเว้นไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยนั้น จะต้องเป็นการกระทำผิดที่นายจ้างถือเป็นเหตุในการเลิกจ้าง ซึ่งจะต้องเป็นเหตุที่มีอยู่ในขณะเลิกจ้าง นายจ้างมีคำสั่งเลิกจ้างลูกจ้างเมื่อวันที่ 24 มีนาคม 2541 โดยให้การเลิกจ้างมีผลในวันที่ 31 มีนาคม 2541 นายจ้างจึงไม่อาจอ้างความผิดฐานละทิ้งหน้าที่สามวันทำงานติดต่อกันโดยไม่มีเหตุสมควรซึ่งเกิดขึ้นภายหลังวันที่ 24 มีนาคม 2541 เพื่อจะไม่จ่ายค่าชดเชยแก่ลูกจ้างได้
คำพิพากษาฎีกาที่ 4530-4535/2543
