คำพิพากษาศาลฎีกาที่ ๕๒๘๑/๒๕๔๕

แพ่ง จ้างแรงงาน (มาตรา ๕๗๕ )

พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงานฯ (มาตรา ๕ )

 การพิจารณาว่าโจทก์และจำเลยจะมีนิติสัมพันธ์ในฐานะนายจ้างและลูกจ้างกันหรือไม่ ต้องพิจารณาจากข้อเท็จจริงที่รับฟังได้ในคดีและบทบัญญัติแห่ง ป.พ.พ. มาตรา ๕๗๕ และ พ.ร.บ. คุ้มครองแรงงาน มาตรา ๕ มิใช่พิจารณาจากข้อตกลงระหว่างโจทก์และจำเลยที่คู่ความฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอ้างหรือพิจารณาจากข้อความที่ระบุในเอกสารเท่านั้น การที่โจทก์รับจ้างทำการงานให้แก่จำเลยเพื่อให้จำเลยเป็นที่รับรู้ของคนในประเทศไทยว่าจำเลยมีความเชี่ยวชาญด้านก่อสร้างท่าเทียบเรือ โจทก์ทำการงานดังกล่าวโดยอิสระไม่อยู่ภายใต้บังคับบัญชาของจำเลย ไม่มีเวลาทำงานปกติ และไม่ปรากฏว่าโจทก์ต้องปฏิบัติตามข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงาน ระเบียบ หรือคำสั่งใดๆ ของจำเลย นิติสัมพันธ์ระหว่างโจทก์และจำเลยในลักษณะดังกล่าว จึงไม่ใช่คู่สัญญาในเรื่องจ้างแรงงานตาม ป.พ.พ. มาตรา ๕๗๕ และไม่ใช่นายจ้างและลูกจ้างกันตาม พ.ร.บ. คุ้มครองแรงงาน มาตรา๕ โจทก์จึงไม่ใช่ลูกจ้างของจำเลย ย่อมไม่มีสิทธิเรียกร้องเงินต่าง ๆ ที่ลูกจ้างมีสิทธิได้รับจากนายจ้าง