โจทก์เป็นลูกจ้างรายชั่วโมงของจำเลย ทำหน้าที่เป็นช่างสำรวจ ต่อมาโจทก์หลบงานไปพักผ่อนนอนในเวลาปฏิบัติงานตามหน้าที่ประมาณ 2 ชั่วโมง แล้วกลับไปทำงานใหม่ เมื่อจำเลยนายจ้างไม่มีระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงาน กำหนดเรื่องการหลบงานไว้ว่าเป็นความผิดที่ร้ายแรงหรือไม่ หรือมีโทษสถานใด กรณีถือไม่ได้ว่าโจทก์กระทำการฝ่าฝืนข้อบังคับหรือระเบียบเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยเป็นกรณีที่ร้ายแรง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อที่ 47 แม้การกระทำดังกล่าวของโจทก์ เป็นเรื่องที่โจทก์หลีกเลี่ยงการทำงานไปบ้าง และเป็นผลให้จำเลยต้องจ่ายค่าจ้างโดยไม่ได้รับผลประโยชน์จากการทำงานเป็นการตอบแทน ก็ยังถือไม่ได้ว่าโจทก์กระทำการทุจริตต่อหน้าที่ หรือเป็นการจงใจทำให้นายจ้างได้รับความเสียหาย ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(1)(2) จำเลยเลิกจ้างโจทก์จึงต้องจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์
(คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2127/2530)
