ลูกจ้างขับรถยนต์ขององค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพซึ่งเป็นนายจ้างเข้าไปชนโครงเหล็กจนทำให้รถยนต์โดยสารของนายจ้างได้รับความเสียหายเป็นความประมาทเลินเล่อของลูกจ้างอย่างร้ายแรง มิใช่ผู้อื่นเป็นผู้ทำละเมิด ดังนี้นายจ้างย่อมมีสิทธิเรียกร้องให้ลูกจ้างชดใช้ค่าเสียหายได้ตาม ป.พ.พ.มาตรา ๔๒๐ประกอบมาตรา ๔๓๘ และไม่ปรากฏว่านายจ้างมีระเบียบบังคับให้นายจ้างต้องฟ้องผู้ร่วมทำละเมิด อีกทั้งไม่มีกฎหมายใดกำหนดให้นายจ้างมีหน้าที่ต้องฟ้องผู้ร่วมทำละเมิดด้วย นายจ้างจึงมีคำสั่งลงโทษลูกจ้างตามระเบียบข้อบังคับโดยตัดค่าจ้างของลูกจ้างและให้ลูกจ้างชดใช้ค่าเสียหายให้แก่นายจ้างได้
คำพิพากษาฎีกาที่ 872/2545
