เอาเหตุที่ลงโทษแล้ว มาเลิกจ้าง ต้องจ่ายค่าชดเชย และค่าเสียหายฯ

ฎีกาที่  ๑๗๘๑๘/๒๕๕๕

                        เมื่อลูกจ้างได้กระทำผิดระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงาน นายจ้างย่อมมีสิทธิใช้ดุลพินิจลงโทษลูกจ้างได้ โดยอาจลงโทษตามวินัยที่นายจ้างกำหนด แต่นายจ้างไม่มีสิทธิลงโทษลูกจ้างซ้ำในการกระทำความผิดเดิมซึ่งนายจ้างได้ลงโทษไปแล้ว เพราะความผิดย่อมระงับไปด้วยการลงโทษของนายจ้าง เมื่อศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า หลักจากที่โจทก์ปล่อยปละละเลยลงนามในเอกสารการขออนุมัติเบิกเงินงวดงานทำให้จำเลยได้รับความเสียหายแล้ว จำเลยได้ลงโทษโจทก์โดยการงดจ่ายเงินโบนัสประจำปี งดจ่ายเบี้ยเลี้ยงประจำเดือน งดจ่ายค่าน้ำมันรถประจำเดือน และงดขึ้นเงินเดือนสำหรับปี ๒๕๔๙ แก่โจทก์ ซึ่งโจทก์ได้ลงชื่อรับทราบและยอมรับการลงโทษ คำสั่งของจำเลยดังกล่าวจึงเป็นคำสั่งลงโทษโจทก์ในการกระทำความผิดดังกล่าวแล้ว ส่วนการที่จำเลยมีคำสั่งให้โจทก์ติดตามทวงถามผู้รับเหมาก่อสร้าง เป็นคำสั่งเพื่อให้โจทก์ได้บรรเทาผลร้ายในความผิดของตน การที่โจทก์ไม่สามารถติดตามทวงถามนำเงินที่ผู้รับเหมาก่อสร้างเบิกเงินเกินกว่างวดมามอบให้แก่จำเลย เป็นเพียงการที่โจทก์ไม่สามารถบรรเทาผลร้ายในการกระทำความผิดของตนเท่านั้น ไม่ถือเป็นความผิดของโจทก์ จำเลยจึงไม่สามารถนำเหตุที่จำเลยลงโทษโจทก์ไปแล้วหรือเหตุที่โจทก์ไม่สามารถบรรเทาผลร้ายในการกระทำความผิดของตนมาลงโทษโจทก์ซ้ำได้อีก เมื่อจำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยอาศัยเหตุดังกล่าว การเลิกจ้างของจำเลยจึงเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมต่อโจทก์ โจทก์ย่อมมีสิทธิได้รับค่าชดเชยและค่าเสียหายจากการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม