พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ฯ มาตรา ๒๐ ที่บัญญัติว่า ในขณะที่ข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างมีผลใช้บังคับ ห้ามมิให้นายจ้างไปทําข้อตกลงในสัญญาจ้างขัดหรือแย้งกับข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้าง เว้นแต่ข้อตกลงในสัญญาจ้างนั้นจะเป็นคุณยิ่งกว่า ศาลฎีกาแปลความ ข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างตามมาตรา ๒๐ ว่า หมายถึง ข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพ การจ้างที่เกิดจากกการแจ้งข้อเรียกร้องเท่านั้น ไม่รวมถึงข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างโดยปริยาย

         ดังนั้น ถ้าสหภาพแรงงานยื่นข้อเรียกร้องขอให้นายจ้างจ่ายค่าครองชีพเดือนละ ๕,๐๐๐ บาท มีการร่วมเจรจาข้อเรียกร้องกับนายจ้างแล้ว ตกลงกันได้โดยนายจ้าง จะจ่ายค่าครองชีพให้ลูกจ้างเดือนละ ๓,๐๐๐ บาท ข้อตกลงมีผล ๒ ปี ถือได้ว่าเป็นข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างที่เกิดจากการแจ้งข้อเรียกร้องในระหว่าง ๒ ปีนี้นายจ้าง จะไปทําข้อตกลงในสัญญาจ้างกับลูกจ้างจ่ายค่าครองชีพให้ต่ำกว่าเดือนละ ๓,๐๐๐ บาทไม่ได้ แม้ลูกจ้างจะยินยอมก็ตามเพราะตกอยู่ภายใต้ พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ฯ มาตรา ๒๐

         แต่ถ้านายจ้างจัดชุดทํางานให้ลูกจ้างปีละ ๒ ชุด ทุกปีเรื่อยมา โดยที่ลูกจ้างไม่ได้แจ้งข้อเรียกร้องให้มีสวัสดิการชุดทํางาน เป็นเรื่องที่นายจ้างให้เอง เมื่อลูกจ้างรับมาสวมใส่ ปฏิบัติงานต่อเนื่องเป็นเวลานาน จึงเป็นข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างโดยปริยาย ระหว่างที่ข้อตกลงฯมีผลใช้บังคับ หากนายจ้างประสบปัญหาวิกฤติทางเศรษฐกิจ นายจ้างอาจตกลงกับลูกจ้างแต่ละคนขอลดจํานวนชุดทํางานลงเหลือปีละ ๑ ชุด หากลูกจ้างยินยอม ก็สามารถทําได้ ไม่ฝ่าฝืน พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ มาตรา ๒๐ เนื่องจากเป็นข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างโดยปริยาย ไม่ใช่ข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างที่เกิดจากการแจ้งข้อเรียกร้อง

อ้างอิง : กฎหมายแรงงาน (อ.พงษ์รัตน์ เครือกลิ่น ผู้พิพากษา) คำบรรยายเนติฯ สมัยที่ ๗๖

จำนวนผู้เยี่ยมชม : 244 ครั้ง
ผู้ใช้งานแบ่งปันข้อมูล จำนวน : 0 1 ข้อมูล