เลิกจ้าง  

        ผู้มีอํานาจกระทําการแทนนิติบุคคลตามมาตรา ๕ (๒) ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๗๗ และมาตรา ๑๑๖๗ บัญญัติให้ความเกี่ยวพันกันในระหว่าง กรรมการและบริษัทและบุคคลภายนอกนั้น ให้บังคับตามบทบัญญัติว่าด้วยตัวแทน ดังนั้น หากกรรมการดําเนินงานไปตามวัตถุที่ประสงค์ของบริษัทแล้วทําให้เกิดความเสียหาย จึงไม่ต้องรับผิดเป็นส่วนตัวตามมาตรา ๔๒๐ (ฎีกาที่ ๕๔๙๓/๒๕๔๑) แต่หากกระทําไปโดยความประมาทเลินเล่อหรือจงใจทําให้บริษัทเสียหายต้องรับผิดเป็นส่วนตัวตามมาตรา ๘๒๓ และหากทําธุรกิจแข่งขันกับบริษัทต้องรับผิดตามมาตรา ๑๐๓๘ ส่วนห้างหุ้นส่วนจํากัดนั้น ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๐๗๗ กําหนดให้มีหุ้นส่วนสองจําพวกในห้างหุ้นส่วนจํากัด คือ หุ้นส่วนคนเดียวหรือหลายคนซึ่งมีจํากัดความรับผิดเพียงไม่เกินจํานวนเงินที่ตนรับจะลงหุ้น และหุ้นส่วนคนเดียวหรือหลายคนซึ่งต้องรับผิดร่วมกันในบรรดาหนี้ของห้างหุ้นส่วนไม่มีจํากัดจํานวน ซึ่งหุ้นส่วนจําพวกหลังนี้เท่านั้นที่จะเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการในห้างหุ้นส่วนจํากัดได้ตามมาตรา ๑๐๘๗ หุ้นส่วนผู้จัดการจึงต้องรับผิดเป็นการส่วนตัว (ฎีกาที่ ๗๒๒/๒๕๒๔) ส่วนผู้ถือหุ้นไม่ใช่นายจ้าง (ฎีกาที่ ๑๕๓๓/๒๕๒๗)

        ฎีกาที่ ๔๘๘๕/๒๕๔๘ พ. เป็นกรรมการคนหนึ่งของบริษัทจําเลย การที่ พ. เลิกจ้าง โจทก์จึงเป็นการแสดงเจตนาของจําเลยในฐานะกรรมการผู้มีอํานาจ แม้ว่าการแต่งตั้งจะมีข้อบกพร่องหรือในฐานะที่เป็นตัวแทนของจําเลย เมื่อจําเลยรับรองการแสดงเจตนาของ พ. ที่บอกเลิกจ้างโจทก์เป็นการแสดงเจตนาของจําเลย จึงมีผลเป็นการเลิกจ้างโจทก์ตามกฎหมายแล้ว

        ผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากผู้มีอํานาจกระทําการแทนนิติบุคคลให้ทําการแทนตามมาตรา ๕ (๒) อาจได้รับมอบหมายให้มีอํานาจแต่งตั้งพนักงานหรือทําแทน ในกรณีต่าง ๆ โดยตรง (ฎีกาที่ ๓๓๒๓/๒๕๓๕) หรือโดยการเชิดหรือถูกเชิด ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๘๒๑ ก็ได้ (ฎีกาที่ ๗๘๕๕/๒๕๕๑ และ ภ.๙๖๘/๒๕๓๙) จึงมีอํานาจเลิกจ้างลูกจ้างได้ (ฎีกาที่ ๔๖๕๙/๒๕๓๖)

จำนวนผู้เยี่ยมชม : 675 ครั้ง
ผู้ใช้งานแบ่งปันข้อมูล จำนวน : 0 1 ข้อมูล