Mr.เทอร์แรนซ์ จอห์น แฮมิลทัน
       กรรมการผู้จัดการ
       บริษัท แพน เอเซีย เปเปอร์ (ประเทศไทย) จำกัด
       
        ปัจจัยความสำเร็จของธุรกิจผลิตกระดาษหนังสือพิมพ์ หรือ นิวสปริ้นท์ ก็คือ เราสามารถที่จะนำเสนอกระดาษที่มีคุณภาพดีให้แก่ลูกค้าได้ มีบริการที่ดี และลูกค้ารับรู้ถึงสิ่งที่เราพยายามทำ
       
        คุณภาพที่ว่า อย่างเช่น ลูกค้าสามารถนำกระดาษนั้นไปเข้ากระบวนการผลิตได้อย่างมีประสิทธิภาพ ลูกค้าได้กระดาษที่มีคุณภาพไปผลิตสื่อสิ่งพิมพ์ เราส่งสินค้าได้ทันเวลา ตรงกับความต้องการ
       
        ในฐานะที่เป็นผู้นำองค์กร เรามองว่าความท้าทายของธุรกิจในวันนี้ ก็คือ เรื่องของการสร้างวัฒนธรรมด้านการรีไซเคิล ทำอย่างไรให้คนไทยมีวัฒนธรรมของการรีไซเคิลมากขึ้น ซึ่งเป็นประโยชน์ทั้งในด้านการลดการตัดต้นไม้ และทำให้สิ่งแวดล้อมสะอาดขึ้น ซึ่งถ้าเปรียบเทียบกับต่างประเทศ อัตราการรีไซเคิลของเขาจะสูงกว่าในไทย เราจะทำอย่างไรที่จะเพิ่มอัตราการรีไซเคิลของประเทศไทย ซึ่งเป็นแผนระยะยาว ที่เราพยายามสร้างไปที่เยาวชน
       
        และที่ผมมองเรื่องการรีไซเคิลเป็นงานที่ท้าทาย ก็เพราะกระดาษหนังสือพิมพ์เก่า เป็นวัตถุดิบของในการผลิตของเรา ซึ่งต้นทุนของหนังสือพิมพ์เก่านี้ เป็นต้นทุนส่วนใหญ่ของสินค้า ถ้าเราสามารถสร้างนิสัยการรีไซเคิล เราจะสามารถลดต้นทุนการนำเข้าของวัตถุดิบได้ ซึ่งนี่ถือเป็นแผนระยะยาวของธุรกิจด้วย
       
        ผมเคยได้ยินเรื่องตลกเรื่องหนึ่งเกี่ยวกับคุณสมบัติของซีอีโอ มีบางคนไปถามซีอีโอของโคคาโคลาว่าในแต่ละคืนคุณเข้านอนอย่างไร ซีอีโอเขาตอบว่านอนหลับเหมือนเด็ก คนที่ถามก็ประหลาดใจถามกลับไปว่าเป็นซีอีโอ นอนได้มากเหมือนเด็กเลยเหรอ เขาตอบว่าไม่ใช่! แต่หมายถึงตื่นขึ้นมาทุก 2 ชั่วโมง แล้วร้องไห้ต่างหาก!
       
        สำหรับผม คุณสมบัติของซีอีโอขึ้นอยู่กับลักษณะของธุรกิจ ขึ้นอยู่กับว่าปัญหาที่เกิดขึ้นในช่วงเวลานั้นๆ เช่น ในบางเวลาซีอีโอ คนหนึ่งอาจทำได้ดี แต่เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น องค์กรก็ต้องการซีอีโออีกแบบหนึ่ง ซีอีโอแต่ละคนก็มีคุณสมบัติที่แตกต่างกัน บางคนมีทักษะความเป็นผู้นำ บางคนมีทักษะในการบริหารจัดการ บางคนมีทักษะบริหารคน ซึ่งก็ขึ้นอยู่กับว่าสถานการณ์ของการทำธุรกิจในแต่ละช่วงเวลาต้องการซีอีโอแบบไหน ไม่มีคำตอบที่ระบุได้
       
        ในส่วนของแพน เอเชีย เปเปอร์ บทบาทของผม คือ ทำอย่างไรให้การดำเนินงานเป็นไปได้ด้วยดี จริงๆ แล้วผมว่าเรามีทีมบริหารที่สมบูรณ์แบบ เป็นมืออาชีพ เป็นทีมที่แข็งแกร่งอยู่แล้ว พวกเขาสามารถปฏิบัติงานได้ดี ค่อนข้างสมูท ดังนั้นผมจึงคิดว่าบทบาทของผมเอง ก็คือ พัฒนาทีม เป็นโค้ชให้กับทีม เป็นพี่เลี้ยงของทีมงาน เพื่อเติมเต็มในส่วนที่ขาด และเมื่อวันหนึ่งผมไม่อยู่ที่นี่แล้ว ทุกอย่างก็ยังสามารถที่ดำเนินการต่อไปได้
       
        การมีทีมงานที่แข็งแกร่ง คงไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าการคัดเลือกคนเข้ามาทำงาน หรือการฝึกอบรมคนในองค์กร ว่าอย่างไหนสำคัญกว่า เพราะคุณต้องทำทั้ง 2 อย่าง บางคนมาจากภายนอกเข้ามาเพื่อทำให้องค์กรดีขึ้น ขณะเดียวกันคุณก็ต้องฝึกอบรมคนให้เขาทำงานดีขึ้น เช่น เราทำโครงการรีไซเคิลกระดาษ เราก็ต้องการคนที่เขาเคยมีประสบการณ์มาก่อน เข้ามาร่วมงาน ซึ่งการมีทั้งคนนอกและคนในจะทำให้ไอเดียมันผสมผสานกัน
       
        อีกบทบาหนึ่งของผม ก็คือ การผลักดันสิ่งดีๆ ให้เกิดขึ้น มองไปข้างหน้า วางแผนเพื่ออนาคตให้กับองค์กรให้สามารถดำเนินธุรกิจต่อไปได้ ซึ่งบทบาทของซีอีโอตรงนั้น ก็คือ คอยสนับสนุนโครงการต่างๆ เพื่อการบริหารงานในอนาคต เช่น โครงการสนับสนุนการเสริมสร้างนิสัยคนไทยให้รู้จักการรีไซเคิล ซึ่งสำคัญมากสำหรับธุรกิจกระดาษของเรา ที่ใช้วัตถุดิบคือหนังสือพิมพ์เก่า 100% ถ้าทำได้มันดีกับทั้ง 2 ฝ่าย โดยเฉพาะปัจจุบันที่ทุกธุรกิจต้องให้ความสำคัญกับสิ่งแวดล้อมมากขึ้นด้วย
       
        อุปสรรคของซีอีโอที่ผมมอง ก็คือ เรามีเวลาจำกัดในแต่ละวัน จะทำอย่างไรจึงจะแก้ปัญหาได้ ทำงานที่ท้าทายให้สำเร็จลุล่วงได้ และควรจะจัดลำดับเวลาอย่างไร ซึ่งโดยส่วนตัว ผมเป็นซีอีโอประเภท work hard but play hard โดยปกติผมทำงานตั้งแต่ 6 โมงเช้า ถึง 1 ทุ่ม แต่ก็ยังคงแบ่งเวลาให้กับครอบครัวได้ และต้องดูแลร่างกายให้แข็งแรงอยู่เสมอ
       
        ปัญหาของผมเป็นเรื่องของภาษาไทย ทำให้ผมสื่อสารกับพนักงานระดับปฏิบัติการไม่ได้มาก แต่ก็จะคุยเยอะกับระดับผู้จัดการ เรียกว่าทำงานผ่านระดับผู้จัดการอีกที แต่โดยปกติจะมีความสุขกับการเดินไปรอบๆ สถานที่ทำงาน พบปะพนักงาน ถามคำถามง่ายๆ รวมไปถึงเซย์ hello กับพวกเขา

แหล่งที่มา : หนังสือพิมพ์ผู้จัดการ