 |
|
ปัญหาความปลอดภัย ต้องแก้ที่ระบบ ไม่ใช่แก้ที่ตัวบุคคล
|
v ผู้บริหารมองว่าพนักงานเป็นส่วนหนึ่งของปัญหา ไม่ใช่หนทางแก้ปัญหา
v เสียเวลาส่วนใหญ่ไปกับการโทษกัน และมีการแก้ปัญหาโดยไม่มองจากความเป็นจริง
v มีการตรวจสอบช้าเกินไป และทำให้เราไม่เห็นภาพรวมของปัญหา
v การสอบสวนอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นช้าเกินไป และมักจะถูกบดบังด้วยอคติที่ว่าพนักงานเป็นคนผิด
v รางวัลเป็นสิ่งที่ทำลายธรรมชาติของทุกคนที่ต้องการทำงานอย่างปลอดภัย
v การคิดว่าเมื่อพนักงานปฏิบัติงานอย่างปลอดภัยแล้วจะสามารถหยุดอุบัติเหตุได้เป็นสิ่งที่ผิด เมื่อพนักงานต้องควบคุมการกระทำทุกอย่างตลอดเวลา
สิ่งที่ผู้บริหารทำเพื่อแก้ปัญหาดังกล่าว
Ø ผู้บริหารจัดทำนโยบายและวิธีการ
Ø หลังจากรับพนักงานเข้าทำงาน จะมีการฝึกอบรมถึงการทำงานอย่างปลอดภัย
Ø มีการจัดผู้ดูแลขึ้นมาคอยดูแล หรือ ให้พนักงานดูแลกัน เพื่อป้องกันการกระทำที่อาจก่อให้เกิดอันตราย
Ø มีการตรวจสอบสาเหตุของปัญหาและแก้ไข
Ø ผู้บริหารตั้งเป้าหมายที่ยากต่อการปฏิบัติ
Ø เมื่อมีอุบัติเหตุเกิดขึ้นต้องสืบสวนหาสาเหตุทุกครั้งและแก้ไขอย่างถูกวิธี
Ø มีการจัดรางวัลเพื่อชักจูงให้พนักงานทำงานอย่างระมัดระวัง
หลังจากใช้ระบบดังกล่าวมาหลายปี ผลที่ได้ไม่เป็นที่น่าพอใจนัก เราเห็นถึงการพัฒนาเพียงเล็กน้อยหรือแทบจะไม่เห็นเลย
เราต้องการอะไร
ความปลอดภัยขึ้นอยู่กับ"การรู้ถึงปัญหา" ไม่ใช่"การป้องกัน" การป้องกันที่แท้จริงจะมุ่งเน้นที่สาเหตุ และระบบการทำงาน ไม่ใช่มุ่งเน้นที่สถานการณ์ที่แตกต่างกัน หรือผลที่ออกมา การปรับปรุงอย่างต่อเนื่องโดยมีจุดมุ่งหมายที่จะทำให้ทั้งระบบเป็นสิ่งที่ดีสำหรับทุกคน โดยการใช้หลักสถิติในการควบคุม และทำเหมือนพนักงานเป็นลูกค้า แผนผังการควบคุมจะเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการสื่อสารให้ฝ่ายบริหารและฝ่ายปฏิบัติเห็นปัญหาไปในทิศทางเดียวกัน
สาเหตุของปัญหาที่แสดงในแผนผังควบคุม
v กระบวนการต่างๆ รวมถึงสิ่งที่ก่อให้เกิดอุบัติเหตุ
v ความแตกต่างเป็นส่วนหนึ่งของทุกกระบวนการในระบบ ไม่ควรให้คน2คนทำสิ่งเดียวกันในสถานการณ์คล้ายๆกัน
v ความแตกต่างในกระบวนการจะเป็นเหตุให้เกิดอุบัติเหตุและทำให้งานเสียหายได้
จุดมุ่งหมายของคุณคือการดำเนินงานให้เกิดความปลอดภัยโดยมีความแตกต่างน้อยที่สุด
ที่มา : วันสต๊อปเอ็ชอาร์ |
