วิวัฒนาการการประกันสังคมในประเทศไทย

แนวคิดการประกันสังคมในประเทศไทยได้เริ่มขึ้นในปี พ.ศ. 2495 ในรัฐบาลของ จอมพล ป. พิบูลสงคราม  เป็นนายกรัฐมนตรี ได้มีการตราเป็นพระราชบัญญัติประกันสังคม  พ.ศ. 2497  และได้มีการจัดตั้ง "กรมประกันสังคม"  สังกัดกระทรวงการคลัง  แต่มิได้นำมาดำเนินการในทางปฏิบัติ       เพราะไม่มีการตราเป็นพระราชกฤษฎีกาตามที่ได้กำหนดไว้ในพระราชบัญญัติ  ภายหลังจากเกิดรัฐประหารล้มรัฐบาลของจอมพล ป. พิบูลสงคราม  รัฐบาลที่จัดตั้งขึ้นภายหลังได้มีคำสั่ง     ให้ยุบกรมประกันสังคมที่จัดตั้งขึ้นดังกล่าว  และจัดตั้งกองความมั่นคงทางสังคม  โดยให้โอนไปสังกัดกรมประชาสงเคราะห์  กระทรวงมหาดไทย  มีหน้าที่พิจารณา  ปรับปรุงแก้ไขพระราชบัญญัติประกันสังคม  พ.ศ. 2497  และเตรียมงานให้พร้อมที่จะดำเนินงานประกันสังคม  ในปลายปี พ.ศ. 2510  กรมประชาสงเคราะห์ได้เสนอให้รัฐบาลทบทวนเรื่องการประกันสังคมขึ้นเพื่อพิจารณาร่างพระราชบัญญัติประกันสังคมบางมาตรา  ในระหว่างนั้นได้เกิดการปฏิวัติขึ้น และในที่สุดคณะปฏิวัติได้ออกประกาศของคณะปฏิวัติ  ฉบับที่ 103  ลงวันที่  16 มีนาคม พ.ศ. 2515 กำหนดให้มีกองทุนเงินทดแทนเพื่อจ่ายเงินทดแทนแก่ลูกจ้างในกรณีที่ประสบอันตรายหรือ    เจ็บป่วย  เนื่องจากการทำงานซึ่งถือได้ว่าเป็นประเภทหนึ่งของระบบการประกันสังคม  และได้มีการจัดตั้งสำนักงานกองทุนเงินทดแทนขึ้นเป็นองค์กรรับผิดชอบการบริหารดังกล่าว  เริ่มดำเนินการตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2517 และให้สังกัดอยู่ในกรมแรงงาน กระทรวงมหาดไทย และเป็นต้นกำเนินของกองทุนเงินทดแทน

เงินสมทบกองทุนประกันสังคม