กฎหมายคุ้มครองแรงงานฉบับใหม่ปี 2568 (ฉบับที่ 9) ซึ่งมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 7 ธันวาคม 2568 ได้มีการปรับปรุงสิทธิประโยชน์สำหรับลูกจ้างเพื่อส่งเสริมคุณภาพชีวิตและสถาบันครอบครัว โดยมีสรุปสาระสำคัญเกี่ยวกับสิทธิลาคลอดและสิทธิลาเพื่อดูแลบุตรดังนี้:

1. สิทธิลาคลอดบุตร (Maternity Leave)

• ขยายวันลา: ลูกจ้างหญิงมีสิทธิลาเพื่อคลอดบุตรได้เพิ่มขึ้นจากเดิม 98 วัน เป็น สูงสุดไม่เกิน 120 วัน ต่อการตั้งครรภ์หนึ่งครั้ง
• ค่าจ้างระหว่างลา: นายจ้างมีหน้าที่ต้องจ่ายค่าจ้างให้แก่ลูกจ้างหญิงในระหว่างลาคลอดเพิ่มขึ้นเป็น 60 วัน (ในอัตราค่าจ้างเต็มจำนวน) จากเดิมที่กำหนดไว้เพียง 45 วัน

2. สิทธิลาเพื่อช่วยภรรยาที่คลอดบุตร (Paternity Leave)

• ระยะเวลาลา: ลูกจ้างที่มีคู่สมรสคลอดบุตรมีสิทธิลาเพื่อไปดูแลหรือช่วยเหลือภรรยาได้ ไม่เกิน 15 วัน
• เงื่อนไขการใช้สิทธิ: สามารถใช้สิทธิลาได้ ก่อนคลอดหรือภายใน 90 วันนับแต่วันที่คลอดบุตร
• ค่าจ้างระหว่างลา: นายจ้างต้องจ่ายค่าจ้างให้แก่ลูกจ้างในวันที่ลานั้น เต็มจำนวน
• ครอบคลุมความหลากหลาย: สิทธินี้ครอบคลุมถึงคู่สมรสตาม พ.ร.บ.สมรสเท่าเทียม ไม่ว่าจะเป็นคู่สมรสชายหรือหญิง ก็สามารถใช้สิทธินี้ได้เพื่อส่งเสริมความเท่าเทียมในครอบครัว

3. สิทธิลาต่อเพื่อดูแลบุตรกรณีพิเศษ (Special Childcare Leave)

เป็นสิทธิใหม่ที่กฎหมายเดิมไม่มีระบุไว้ เพื่อลดภาระของพนักงานที่มีบุตรต้องการการดูแลใกล้ชิด:

• เงื่อนไข: ใช้สำหรับลูกจ้างที่มีบุตรซึ่ง มีภาวะเจ็บป่วยเสี่ยงต่อโรคแทรกซ้อน มีความผิดปกติ หรือพิการ โดยลูกจ้างต้องแสดงใบรับรองแพทย์แผนปัจจุบันประกอบการลา
• ระยะเวลาลา: สามารถลาต่อเพื่อดูแลบุตรได้ ไม่เกิน 15 วัน
• ค่าจ้างระหว่างลา: ในระหว่างการลานี้ นายจ้างต้องจ่ายค่าจ้างให้ในอัตรา ร้อยละ 50 ของค่าจ้างปกติ

การปรับปรุงกฎหมายในครั้งนี้ถือเป็นก้าวสำคัญในการสนับสนุนการทำงานยุคใหม่ที่ให้ความสำคัญกับสมดุลระหว่างชีวิตการทำงานและครอบครัว (Work-Life Balance) และความเท่าเทียมทางเพศ