การทุจริตต่อหน้าที่ถือเป็นหนึ่งในเหตุผลสำคัญที่ทำให้การเลิกจ้างไม่เป็นการกระทำอันไม่เป็นธรรมตามมาตรา 123 (1) ของพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2518 โดยมีรายละเอียดดังนี้ :

• เป็นข้อยกเว้นความคุ้มครองตามมาตรา 123: ตามปกติ มาตรา 123 จะห้ามมิให้นายจ้างเลิกจ้างลูกจ้าง ผู้แทนลูกจ้าง หรือกรรมการสหภาพแรงงานที่เกี่ยวข้องกับข้อเรียกร้อง ในระหว่างที่ข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างหรือคำชี้ขาดมีผลใช้บังคับ แต่กฎหมายได้บัญญัติข้อยกเว้นไว้ว่า หากลูกจ้างกระทำความผิดตามมาตรา 123 (1) ถึง (5) ซึ่งรวมถึงการทุจริตต่อหน้าที่ นายจ้างย่อมมีอำนาจเลิกจ้างได้,
• ไม่ต้องห้ามแม้สัญญายังมีผล: แม้จะอยู่ในระหว่างที่ข้อตกลงสภาพการจ้างยังมีผลใช้บังคับอยู่ หากลูกจ้างทุจริตต่อหน้าที่ การเลิกจ้างนั้นจะไม่ถือเป็นการกระทำอันไม่เป็นธรรม เนื่องจากเป็นการเลิกจ้างเพราะเหตุที่ลูกจ้างกระทำผิดเอง ไม่ใช่การที่นายจ้างจงใจกลั่นแกล้งหรือขัดขวางกิจกรรมด้านแรงงานสัมพันธ์,
• ถือเป็นเหตุผลอันสมควร: การทุจริตต่อหน้าที่จัดอยู่ในกลุ่ม "เหตุอย่างใดอย่างหนึ่งที่ระบุไว้ให้นายจ้างสามารถเลิกจ้างได้" ซึ่งทำให้การกระทำของนายจ้างมีความชอบธรรมทางกฎหมาย และไม่ต้องรับผิดฐานกระทำอันไม่เป็นธรรมตามมาตรานี้,

อย่างไรก็ตาม ในแหล่งข้อมูลที่ให้มาไม่ได้ระบุคำนิยามหรือพฤติการณ์เฉพาะของการ "ทุจริตต่อหน้าที่" ไว้เป็นรายข้อ แต่ระบุไว้ชัดเจนว่าเป็นเหตุยกเว้นที่ทำให้นายจ้างสามารถเลิกจ้างได้โดยชอบ แม้จะอยู่ในช่วงเวลาที่กฎหมายให้ความคุ้มครองลูกจ้างเป็นพิเศษก็ตาม ,