คุณเป็นหัวหน้าที่ทุ่มเทชีวิตและหัวใจเพื่องานเพียงอย่างเดียว คุณไม่เคยเข้าใจว่าทำไมเวลาขอให้ลูกน้องอยู่ประชุมนอกเวลาหรือมาทำงานในวันหยุด พวกเขาต้องแสดงอาการไม่พอใจด้วย

อาการที่เกิดและจะเกิดขึ้นต่อไป

- ลูกน้องต้องการชีวิตส่วนตัวของพวกเขากลับคืนมา คุณสะกดคำนี้เป็นไหม? ชี-วิ-ต-ส่-ว-น-ตั-ว !!! น่ะ

- คุณกำลังทำลายทีมเวิร์ค เพราะลูกน้องของคุณจะเริ่มเกี่ยวกันทำงาน

- ชีวิตของคุณหาสมดุลไม่ได้ (เสียศูนย์ !!!)

- แผนกของคุณรับฉพาะ "คนโสด" ใช่ไหม

วิธีรักษา

แค่คุณมีจิตสำนึกว่ามนุษย์ทุกคนต่างก็ต้องการเวลาส่วนตัวกันทั้งนั้นก็เพียงพอแล้ว ส่วนในเรื่องงานถ้าคุณต้องการความช่วยเหลือในโครงการพิเศษจริงๆ ลองถามความสมัครใจจากลูกน้อง บางโครงการที่ต้องการความเชี่ยวชาญเฉพาะด้าน พวกเขาอาจจะขออาสาช่วยคุณ เพื่อพัฒนาทักษะความสามารถของตนเองก็ได้ ส่วนในวันหยุด ถ้างานนั้นจำเป็นต้องให้ทุกคนมาจริงๆ จงเรียกประชุมและอธิบายอย่างชัดเจน ว่าทำไมงานนี้จึงมีความสำคัญกับทีมงานทุกคนในที่นี้ และที่สำคัญคุณควรจะตอบแทนพวกเขาด้วยการให้วันหยุดชดเชยในวันอื่นแทน

โปรดติดตามอ่าน "โรคที่ 7" ในตอนต่อไปนะคะ